Jestem chrześcijaninem – NIE OBCHODZĘ Hallowen!

Co roku w noc z 31 października na 1 listopada wielu nieświadomych chrześcijan bierze udział w obchodach Hallowen. Czy mamy świadomość, że jest to z gruntu antychrześcijańskie pseudoświęto?

Czym jest Halloween? Halloween jest świętem, które obchodzono po raz pierwszy w USA w 1920 r. w mieście Anoka w stanie Minnesota.
Do Europy trafiło przed 60 laty. Wywodzi się ono z celtyckiego święta ku czci boga śmierci – Samhaina, na którego cześć składano również ofiary z ludzi.

Czy nie jest to tylko zabawa? Zamiast zdrowej refleksji nad życiem wiecznym i autentycznej radości z perspektywy nieba, serwuje się nam święto duchów i śmierci, przebieranki i zabawy w ciemnych klimatach. Dlaczego tak jest i po co to? Warto zwrócić uwagę, iż zabawowe używanie symboliki związanej ze śmiercią i magią oswaja społeczeństwa z okultyzmem i współtworzy klimat, w którym od dziesięcioleci w zachodniej kulturze rośnie nurt irracjonalny, czego przejawami są setki miliardów dolarów wydawanych przez Europejczyków na usługi wróżek i jasnowidzów. Anton La Vey, autor „Biblii szatana”, przyznał, że Halloween dla satanistów jest najważniejszym dniem w roku. Usprawiedliwieniem dla obchodzenia Halloween nie może być tłumaczenie, iż całe to święto to tylko zabawa oraz żart. Trzeba bowiem pamiętać o tym, że za pomocą dowcipów i rozrywki również można skutecznie wpajać w ludzkie serca pewne przekonania oraz wzorce zachowań. Poza tym czy w sprawach Bożych przykazań i wiary katolickiej możemy sobie pozwolić na dowcipkowanie? Czy można na przykład dla zabawy recytować inwokacje do diabła albo szydzić sobie ze śmierci ustawiając trumnę z zapaloną dynią? Czy rozsądnym jest przebierać córkę za czarownicę a syna za jakiegoś upiora czy kościotrupa?

Pismo Święte a Halloween: W czasach inwazji przeróżnych form pogaństwa warto pamiętać o napomnieniach św. Pawła Apostoła: „Ależ właśnie to, co ofiarują poganie, demonom składają w ofierze, a nie Bogu. Nie chciałbym, byście mieli coś wspólnego z demonami. Nie możecie pić z kielicha Pana i z kielicha demonów; nie możecie zasiadać przy stole Pana i przy stole demonów” (1 Kor 10, 20-21).

„Nie wprzęgajcie się z niewierzącymi w jedno jarzmo. Cóż bowiem ma wspólnego sprawiedliwość z niesprawiedliwością? Albo cóż ma wspólnego światło z ciemnością? Albo jakaż jest wspólnota Chrystusa z Beliarem lub wierzącego z niewiernym?” (2 Kor 6, 14-15).